WARMER THAN JACKET, JUMPER, AND HOT PACKS

posted on 07 Dec 2014 18:49 by rapper99 in transfiction directory Fiction, Asian

WARMER THAN JACKET, JUMPER, AND HOT PACKS

Pairing : นัมจุนยุนกิ (SUGAMONSTER)

Rate : PG

By : TypeBLeo

Trans : Rapper99.

Talk : เรื่องที่สามครัช ในเรื่องพี่กิหนาวมาก ซึ่งขัดกับอากาศเมืองไทยตอนนี้มาก เรื่องนี้นัมจุนละมุนเช่นเคย คนเขียนคนเดิม คนแปลก็คนเดิม เพราะคนเขียนเขียนไว้เยอะมาก รอหมดล็อตนะ LOL ไม่รู้แปลดีมั้ย อยากอ่านเม้นจัง ;ww; เจอกันเรื่องต่อไปฮะ หลังไมค์ได้ที่ @ Rapper99_

English version > http://www.asianfanfics.com/story/view/837473/1/warmer-than-jacket-jumper-and-hot-packs-sugamon-sugamonster-rapsuga-namgi

 

 

 

 

 

            ยุนกิยอมรับมันว่าเขานั้นอ่อนแอต่อความหนาว และเขาจะรู้สึกหนาวเร็วมาก ในขณะที่เมมเบอร์คนอื่นๆ นั้นดูสบายๆ กับความหนาว เขากลับจำเป็นต้องมีแจ็คเก๊ตของเขา ในขณะที่เมมเบอร์คนอื่นๆ จำเป็นต้องมีแจ็คเก๊ต เขากลับต้องการทั้งแจ็คเก๊ตและเสื้อไหมพรม เมื่อเมมเบอร์คนอื่นๆ ต้องการทั้งแจ็คเก๊ตและเสื้อไหมพรม เขากลับต้องการแผ่นทำความร้อน และเมื่อเมมเบอร์คนอื่นๆ ต้องการทั้งแจ็คเก๊ต เสื้อไหมพรม และแผ่นทำความร้อน นั่นหมายความว่า เขากำลังตัวสั่นอยู่ใต้เสื้อแจ็คเก๊ต และเสื้อไหมพรมของเขาขณะที่มือกำแผ่นทำความร้อนไปด้วย เมื่อเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น เขาสาบานว่าจะต้องหาสิ่งที่อุ่นกว่าสามสิ่งนี้ให้ได้

            “โอ้ย...หนาว” ยุนกิครางขณะกำลังพยายามวิ่งจ๊อกกิ้งเล็กน้อยอยู่กับที่ วันนี้โชคร้ายที่วงของพวกเขาจัดแฟนมีตติ้งข้างนอก และคืนนี้หิมะไม่ได้เล่นตลกด้วยเลย เขาต้องก้มหน้าต่ำเพื่อที่จะซ่อนใบหน้าที่มุ่ยให้พ้นจากแฟนคลับ

            เขาเงยหน้าขึ้นมามองนัมจุนที่มักจะยืนข้างจินอยู่เหมือนเคย นัมจุนกำลังยุ่งกับการคุยและคุยกับแฟนๆ เขาพูดว่าวันนี้นั้นหนาว และเขาหวังว่าทุกคนจะทำตัวให้อุ่น เขาบอกว่าเขารู้สึกขอบคุณมากเหมือนกัน เพราะการซัพพอร์ตที่ไม่รู้จบให้แก่วงของพวกเขา เขาปิดท้ายด้วยการทำโค้ง ‘ซารางเฮ’ ด้วยท่าทีอายๆ ตลอดเวลาทั้งหมด ตลอดเวลาทั้งหมด เขาเอาแต่คิดจากใจจริงว่าเมื่อไหร่ที่ควรจะปิดการสนทนาลง

            เหตุการณ์ต่อไปเกิดขึ้นเมื่อเขาเล่นเป่ายิงฉุบเพื่อที่จะได้นั่งหน้าสุดบนรถตู้ มันช่างไร้สาระ แต่ว่ามักเน่ไลน์นั้นน่ารักเกินไปจนเขาต้องร่วมเล่นอย่างช่วยไม่ได้ ในตอนจบ แทฮยองได้ที่ข้างหน้าสุด โฮซอก จองกุก และจีมิน ได้นั่งอยู่ตรงกลาง เขาจึงต้องนั่งกับนัมจุนและจินในที่นั่งหลังสุด จากนั้น รถตู้ก็เคลื่อนที่เพื่อที่จะไปสนามบินสำหรับตารางงานต่อไป

            รถตู้นั้นอุ่นกว่าก็จริง แต่ยุนกิก็ยังรู้สึกหนาวอยู่ดี เขาหลับตาแล้วขดตัวบนเบาะรถ ความจริงแล้ว เขารู้สึกตกใจเหมือนกัน เขาไม่เคยรู้สึกหนาวขนาดนี้มาก่อนเลย ในด้านบวก เขามีแจ็คเก๊ต เสื้อไหมพรม และแผ่นทำความร้อนอยู่กับตัวเขา ปกติแล้ว เขาจะไม่รู้สึกแย่ขนาดนี้ มันเหมือนกับว่าคืนนี้จะเป็นข้อยกเว้น เขาคิดว่าเป็นเพราะว่าเขาน่าจะยังไม่อยู่ในโหมดที่ดีนัก เพราะเจ้าอัลบั้มใหม่ที่น่าตื่นเต้นและการโปรโมตเพลงไตเติ้ล

            “โอ้ย...หนาว” เขาครางเบาๆ อย่างไม่รู้ตัวใต้คอเสื้อของเสื้อไหมพรมของเขา รถตู้นั้นมืดและเมมเบอร์ทั้งหมดก็หลับกันหมด มันเป็นเวลาดึกมากๆ แล้วในตอนกลางคืน เขารู้ว่าเขาจำเป็นต้องนอน แต่เขานอนไม่หลับจริงๆ ความหนาวมันกัดเข้าไปถึงกระดูกเขา

            เขากำมือของเขาแน่นในกระเป๋าเสื้อไหมพรม เขากำลังจับแผ่นทำความร้อนราวกับว่ามันเป็นชีวิตของเขา เขาหลับตาของเขาแน่นและพยายามจะทำตัวให้สบาย มันเหมือนกับว่ามีการสั่นสะเทือนบนเบาะรถที่เขานั่งอยู่ ใช่ รถตู้มันโคลงเคลงไปครู่หนึ่ง แต่ร่างกายที่สั่นเทาของเขาทำให้มันสั่นอย่างเร็วผิดปกติ

            “ออมม่า...” ยุนกิกระซิบขณะที่กัดฟันของเขาไปด้วย เขารู้สึกเหมือนจะร้องไห้ และเขาก็คิดว่ามันไม่เป็นไรเนื่องจากทุกคนหลับกันหมด และรถตู้ก็มืดมาก ดังนั้นจะไม่มีใครเห็นเขา จากนั้นเขาก็รู้สึกว่าตาที่ปิดลงของเขานั้นร้อน เขาเลยขมวดคิ้วมากขึ้น โอ เขารู้สึกเหนื่อย เขาอยากกลับบ้าน ไปพักในบ้านอันอบอุ่นหลังเดิมของเขาที่เขาเรียกว่าบ้านจริงๆ ไม่ใช่ที่หอพัก

            “พี่หนาวหรือ?”

            ยุนกิสะดุ้งเมื่อเขาได้ยินเสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยกึ่งกระซิบบนใบหูของเขา มันทำให้เขารู้สึกขนลุกอย่างแน่นอน เพราะเสียงมันทุ้มและต่ำมากๆ เขามองไปทางด้านที่เสียงนุ่มๆ นั้นเป็นการกระทำสะท้อนกลับ

            เป็นนัมจุนนั่นเองที่นั่งข้างๆ เขา เขารู้ดี แต่ว่านี่เป็นครั้งแรกที่เสียงของนัมจุนทำให้เขารู้สึกขนลุกมากๆ

            รถตู้นั้นมืดก็จริง แต่แสงไฟจากถนนทำให้ในรถนั้นสลัวๆ เขาสามารถมองเห็นประกายในแววตาอันง่วงงุนของนัมจุนที่มองตรงเขามายังตาของเขาได้

            “ผมคิดว่ามีแผ่นดินไหวเกิดขึ้นซะอีก” นัมจุนพูดพร้อมกับรอยยิ้มง่วงๆ เกือบจะกระซิบด้วยเสียงต่ำชวนง่วงของเขา “มานี่มา”

            ยุนกิรู้สึกว่านัมจุนหันตัวมาทางเขา จากนั้นเขาก็รู้สึกถึงอ้อมแขนที่โอบบนตัวเขาอย่างแข็งแรงแต่ก็อ่อนโยน

            ยุนกินั่งตัวแข็งบนเบาะรถขณะที่นัมจุนดันหัวของเขาอย่างนุ่มนวลให้ซบลงบนอกอันแข็งแรงของเจ้าตัว

            “เดี๋ยวก่อน...” ยุนกิพูดขณะพยายามที่จะดันอกของอีกฝ่ายออกจากเขา แต่นัมจุนกลับทำเสียงชู่วใส่เขา

            “ทำไมพี่ไม่บอกผม? พี่ต้องหนาวมากแน่ๆ” นัมจุนกระซิบอีกครั้ง “ถ้าเกิดผมไม่ได้ตื่นขึ้นมาล่ะ? พี่จะเป็นหวัดได้นะ”

            ยุนกิรู้สึกถึงร่างกายอันอบอุ่นของนัมจุนที่กำลังปกคลุมร่างกายเขา เขารู้สึกว่ามันร้อนขึ้นมาทันที โดยเฉพาะตรงแก้มของเขา

            “Relax” นัมจุนกระซิบตรงใบหูเขาอีกครั้ง เป็นสำเนียงภาษาอังกฤษที่ไพเราะ และมันทำให้ยุนกิรู้ตัวว่าเขานั้นรู้สึกตึงเครียดมาตลอด

            เขายังรู้สึกถึงอาการขนลุกที่คืบคลานมาบนตัวเขาเพิ่มขึ้น

            “พี่ยังสั่นอยู่เลย...” นัมจุนพึมพำพลางดึงตัวยุนกิให้ชิดกว่าเดิม “พี่ผอมมากเลยตอนนี้ พี่โอเคมั้ย? ฮยอง?” นัมจุนกระซิบด้วยเสียงทุ้มต่ำอันตรายของเขาอีกครั้ง

            จากนั้นยุนกิก็รู้สึกถึงฝ่ามือที่ประทับลงมาบนหน้าผากของเขา

            “ให้ตายเถอะ พี่อย่าเป็นไข้นะ...” นัมจุนสบถพลางกอดรัดแขนของเขา ฝ่ามือบนหน้าผากของเขาค่อยๆ ผละออกมาอย่างนุ่มนวลไปด้านหลัง “เดี๋ยวก่อน” นัมจุนเอ่ยขณะผละออกจากอ้อมกอด จากนั้นเขาก็ถูมือทั้งสองข้างของตัวเองเข้าด้วยกันและเป่าลมหายใจใส่มือทั้งสองข้าง แล้วยุนกิก็รู้สึกถึงมือใหญ่ที่จับมือของเขาด้วยความทะนุถนอม จากนั้นมือของเขาก็โดนจับออกมาจากกระเป๋าเสื้อไหมพรม

            ผิวของนัมจุนนั้นอุ่นมากบนผิวของยุนกิขณะที่นัมจุนจับมือเขาให้แน่นขึ้นแต่ก็อ่อนโยน และเขาทำให้ยุนกิถูมือของตัวเองเข้ากับมือของเขา เขาไม่ลืมที่จะเป่าลมหายใจระหว่างมือทั้งสองข้าง จากนั้นเขาก็จับมือของยุนกิใส่กระเป๋าเสื้อไหมพรมเช่นเดิม

            ยุนกิรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นไฟที่กำลังเผาไหม้เมื่อนัมจุนโอบแขนรอบลำตัวเขาอีกครั้ง เขาเป็นเพื่อนกับนัมจุนมานานพอสมควร แต่ว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึก...เขินอาย...อบอุ่น และการกระทำที่อบอุ่นจากตัวเขา ยุนกิรู้ ว่านัมจุนเป็นผู้ชายที่นิสัยดี เป็นสุภาพบุรุษแบบผู้ชายที่เรียนจบมหา’ลัยแล้ว...แต่ถึงอย่างนั้น...นัมจุนก็เป็นพระจ้าแห่งการทำลายล้างอยู่ดี นัมจุนไม่สามารถควบคุมพลังของเขาได้ แต่ถึงตอนนี้ ทำไมนัมจุนถึงทำกับเขาได้อ่อนโยนซะขนาดนี้ ราวกับว่าตัวเขาทำมาจากแก้วอย่างไรอย่างนั้น นี่มันไม่น่าเชื่อจริงๆ

            “ผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้พี่เจ็บ” เขาได้ยินนัมจุนกระซิบลงบนหูของเขาอีกครั้งราวกับว่าสามารถอ่านใจเขาได้ เขาได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ ด้วย “อย่าอายไปเลย มันก็มีแค่ผมนั่นแหละ” นัมจุนกระซิบอีกครั้ง

            มันก็มีแค่ผมนั่นแหละ?

            ไอ้เวรนั่น คิมนัมจุน มันช่วยไม่ได้ที่ยุนกิจะกลั้นยิ้มอายๆ นี่ และยอมแพ้กับความอบอุ่นแบบนี้

            กลิ่นนั้นของนัมจุนกำลังเติมเต็มในหัวของเขา มันเหมือนกับว่าทำให้ความคิดของเขาสงบลงอย่างรวดเร็วราวกับยาชา นัมจุนนั้นอุ่นมาก นัมจุนนั้นอ่อนโยนมาก นัมจุนทำให้เขารู้สึกปลอดภัย เขาผ่อนคลายยุนกิราวกับเวทมนตร์ ในช่วงเวลาไหนสักแห่ง ยุนกิรู้สึกง่วง ง่วงมากๆ โดยเฉพาะเมื่อนัมจุนตบแขนของเขาอย่างนุ่มนวล

            “ความจริงแล้วพี่เป็นคนที่ค่อนข้างน่ารักมากเลยฮยอง” เขาได้ยินนัมจุนพูดแบบนั้นด้วยเสียงหัวเราะในลำคอ แต่ให้ตายเถอะที่ตอนนี้เขารู้สึกปวกเปียกมากจริงๆ และความจริงเขาก็ไม่ใส่ใจมันอีกแล้ว เขากระเถิบตัวให้ชิดกับร่างกายอุ่นๆ ข้างๆ เขามากขึ้นอย่างไม่รู้ตัว และนัมจุนก็กอดเขาแน่นขึ้นอย่างเข้าใจ

            อะไรที่อุ่นกว่าแจ็คเก๊ต เสื้อไหมพรมและแผ่นทำความร้อน? อะไรคือสิ่งที่ยุนกิตามหาอย่างยากลำบากเพื่อที่จะสามารถอยู่รอดในความหนาวได้? ยุนกิแค่เพียงหัวเราะใส่คำถามตรงหน้า ทำไมเขาต้องคิดโง่ๆ มาตั้งนานว่าสิ่งนั้นคืออะไร หรือสิ่งนั้นอยู่ที่ไหน? สิ่งที่แน่นอนว่าอุ่นกว่าแจ็คเก๊ต เสื้อไหมพรม และแผ่นทำความร้อนมันอยู่กับเขาตลอดเวลาอย่างน่าขำ มันไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากเพื่อนเก่าของเขา คิมนัมจุน

            “ฉันกำลังมองหานายอยู่...” ยุนกิกระซิบ

            “หือ? อะไรนะ...? นี่พี่เขาละเมออยู่รึเปล่า?” นัมจุนพึมพำกับตัวเองอย่างง่วงๆ

            ยุนกิเพียงแค่ยิ้มให้กับคำตอบของคนตรงหน้าระหว่างที่ปล่อยให้ตัวเขาเองกระซิบ “ขอบคุณ” อย่างแผ่วเบา

            “พี่กำลังพูดถึงอะไรอยู่? ผมก็อยู่ตรงนี้ตลอด” นัมจุนกระซิบตอบอย่างรวดเร็วราวกับอ่านใจเขาออก

            ผมก็อยู่ตรงนี้ตลอด?

            ยุนกิยิ้ม ไอ้เวรนั่นอีกแล้ว ทำไมต้องพูดจาแบบนั้นด้วย? แต่เขารู้ดี

            อืม เพราะว่าวันนี้ ยุนกิตัดสินใจคิดว่าความจริงแล้วนัมจุนสามารถอ่านใจคนได้

 

 

FIN.          

             

           

edit @ 4 Sep 2015 13:05:47 by RAPPER99's

Comment

Comment:

Tweet

เกร้สสสสสสสส น่ารักอ้ะะะะ พี่กินั้ลล้ากน่าทะนุถนอม .______. นัมจุนละมุนง่ะ เจนเทิลแมนจรุม เขินนน แงงงงงงงงง้ อบอุ่นเว่อเลยยยย

#9 By ckb♡ (125.24.84.88|125.24.84.88) on 2015-07-02 22:19

เกร้สสสสสสสส น่ารักอ้ะะะะ พี่กินั้ลล้ากน่าทะนุถนอม .______. นัมจุนละมุนง่ะ เจนเทิลแมนจรุม เขินนน แงงงงงงงงง้

#8 By ckb♡ (125.24.84.88|125.24.84.88) on 2015-07-02 22:18

อหหหหหหหหหหหหห ผมนี่ตายไปเลยยยยยยยยยยย ขอสารภาพว่าพึ่งได้เข้ามาอ่าน ถถถถถถถถถถถถถ ส่วนเรื่องที่เหลือเดี๋ยวเก๊าตามเม้นให้นะเตงนะ ; v ; ❤️ คือบับบบบบบละมุนมากกกกกกกกก คิมนัมจุนคือดีอ้าาาาาาาา จะมีอะไรอุ่นได้เท่าอ้อมกอดของผู้ชายคนนี้อีกไม่มีแล้ววววว แง่ส์ ยุนกิก็จริงๆเลย หนาวแทนที่จะบอกน้อง ทนอยู่ได้ เดี๋ยวไม่สบายขึ้นมาทำๆไงฮะะะ เดี๋ยวนัมจุนก็เป็นห่วงตายพอดี #ขอชงเถอะ ชอบตอนที่ยุนกิบอกว่าฉันกำลังมองหานายอยู่มาก มันแบบ สห่กนดากงกายหืดนดวก้ดยกสกหบหงสหลหหสนก *พัง*
ปล.บางอันมันยังอ่านแล้วแปลกๆอยู่นิดหน่อยนะเราว่า แล้วก็ฮยองกับพี่อะ เราว่าเลือกใช้แค่อย่างเดียวน่าจะดีกว่ามะ

#7 By MOLO (27.55.144.2|27.55.144.2) on 2014-12-21 19:24

อหหหหหหหหหหหหห ผมนี่ตายไปเลยยยยยยยยยยย ขอสารภาพว่าพึ่งได้เข้ามาอ่าน ถถถถถถถถถถถถถ ส่วนเรื่องที่เหลือเดี๋ยวเก๊าตามเม้นให้นะเตงนะ ; v ; ❤️ คือบับบบบบบละมุนมากกกกกกกกก คิมนัมจุนคือดีอ้าาาาาาาา จะมีอะไรอุ่นได้เท่าอ้อมกอดของผู้

#6 By (27.55.144.2|27.55.144.2) on 2014-12-21 19:21

คือแบบบบบ แง้งงงงง อบอุ่นนนน ยุนกิเหมือนลูกหมาน้อย เหมือนเด็กสามขวบ นัมจุบตบแขนเบาๆแล้วง่วงคือเบบี้จังลูกกกกกก แง้ น่ารักมากเลยค่ะ ชอบที่บรรยายมากจริงๆฮับ แบบมันแง้งงงงงงง ฉวย ; - ;)b ยุนกิดูน่ารักไปหมด ฮึกกกกกกกกก มาให้เรากอดบ้างมา มาเลยยยย ตัวเล็กๆขาวๆ กอดดดดดดด <3 นัมจุนคือดี๊ดีอ่ะ ดีมากจริงๆ พี่ยุนกิได้เจอแล้วสินะอะไรที่อุ่นกว่าทั้งหมดน่ะะ อิสสส คิมนัมจุนเจ้าค่ะะะ งื้อออ พราก ชอบมาก
ชอบตอนตบแขนแบบจริงจังมาก ตอนที่ยุนกิเรียกออมม่าด้วย โธ่ ลูกแมวน้ำตัวขาวขนปุยยยยยย แต่แมวน้ำต้องอยู่ในที่หนาวๆได้สิ... งั้นเป็นลูกแมวไปนะ คิทเท่นน้อยยย
เป็นฟิคที่ดีมากๆเลยค่ะsurprised smile แปลอีกน้าาา สู้ๆครับผมxD

#5 By SuShiPlus (110.78.158.194|110.78.158.194) on 2014-12-17 11:01

ยุนกิแม่งโคตรเว่อร์กับอากาศหนาวเลย 55555555555555555555555555555555 ฤดูหนาวเกาหลีที่ว่าหนาวยังไม่เท่ามินยุนกิไม่สนใจ แล่ววว 
เป็นฟิคที่โอ้ย สงสารพี่กิอ่ะอยากพามาอยู่ไทยให้เหงื่อแตกเล่นๆมากเลยค่า ถ้าสังเกตนะนางจะแบบชอบใส่เสื้อซ้อนกันหลายๆชั้นเยอะมากกกก เป๊ะกับในฟิคมากเลย
เออแล้วก็คิมนัมจุนคนร้ายกาจ -_-
แหม่ๆ มีนงมีหน้ามาถามคนตัวสั่นระดับแผ่นดินไหวนี้คงไม่หนาวมั้ง แต่แบบหล่อว่ะ ให้อภัยยย 5555555555 พีแปลอีกเรื่อยๆนะเธอ

#4 By ปลากระเบน (1.10.250.56|1.10.250.56) on 2014-12-07 19:14

ง่าาา ละมุนมากกก หวานมากอะ 😆😆😆😆 นึกถึงการ์ตูนเรื่องนึงที่นางเอกซบพระเอกหลับอยู่หลังรถเมล์555555555 โอ้ยอบอุ่นอ้ะ อุ่นแทนน

#3 By น้องฝ้ายน่ารักสุดๆ (1.47.171.111|1.47.171.111) on 2014-12-07 19:10

ง่าาา ละมุนมากกก หวานมากอะ 😆😆😆😆 นึกถึงการ์ตูนเรื่องนึงที่นางเอกซบพระเอกหลับอยู่หลังรถเมล์555555555 โอ้ยอบอุ่นอ้ะ อุ่นแทนน

#1 By น้องฝ้ายน่ารักสุดๆ (1.47.171.111|1.47.171.111) on 2014-12-07 19:09

ง่าาา ละมุนมากกก หวานมากอะ 😆😆😆😆 นึกถึงการ์ตูนเรื่องนึงที่นางเอกซบพระเอกหลับอยู่หลังรถเมล์555555555 โอ้ยอบอุ่นอ้ะ อุ่นแทนน

#1 By น้องฝ้ายน่ารักสุดๆ (1.47.171.111|1.47.171.111) on 2014-12-07 19:09