The A team

posted on 24 Dec 2014 21:37 by rapper99 directory Fiction, Asian

The A team

Words : 1,251
Pairing : นัมจุนยุนกิ (SUGAMONSTER)
Rate : PG - 15
By : Rapper99.
Talk : สุขสันต์วันคริสมาสต์ค่ะเย้ ♡ ในที่สุดก็ได้แต่งตามเทศกาลซะที  ฟิคเรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากเพลง The A team ของ Ed Sheeran ถ้าอ่านแล้วฟังเพลงนี้ไปด้วยจะดีมาก หวังว่าจะชอบน้า รู้มั้ยว่าเราชอบอ่านคอมเม้นพอๆ กับชอบอ่านฟิคเลย!


 

 


White lips, pale face
Breathing in snowflakes
Burnt lungs, sour taste
Light’s gone, day’s end
Struggling to pay rent
Long nights, strange men

            ร่างบางขาวซีดของมินยุนกิอยู่ท่ามกลางหิมะ หิมะขาวโพลน เขาหายใจเป็นควันฟุ้งออกมาจากริมฝีปากบางที่ซีดแตก ดวงตาเรียวเป็นประกายยกยิ้มตามริมฝีปากที่โค้งตัวขึ้น วันนี้เป็นวันคริสมาสต์ ทั้งเมืองกำลังฉลอง แม้กระทั่งสวนสาธารณะที่เขากำลังยืนอยู่ตอนนี้ก็ตาม พระเจ้าโปรยปรายปุยนุ่นสีขาวที่ดูจะเป็นความสุขของมนุษย์ลงมาเต็มไปหมด เขาได้ยินเสียงกระดิ่งเพลงคริสมาสต์ เหมือนคุณกวางเรนเดียร์ที่เคยดูเมื่อตอนเด็กๆ ยุนกิคิดขณะที่ย่นจมูกเพราะความหนาว

            ยุนกิกอดตัวเองไว้กับเสื้อผ้าหนาๆ ที่มีอยู่ตัวเดียวในห้องพักของเขา ใต้ตาของเขาคล้ำดำราวกับอดนอน แต่ถึงอย่างนั้นดวงตาของเขาก็มีความสุข ใช่ เขามีความสุข เขาคิดว่าเป็นอย่างนั้น

            เขากระชับเสื้ออีกครั้งแล้วออกเดิน

            ยุนกิเดินไปทั่วเมือง ผ่านร้านดอกไม้ที่เขาชอบหยุดมอง ผ่านร้านกาแฟสวยๆ ที่ชอบมีคู่รักมานั่งคุยกัน ผ่านบ้านที่มีเสียงหัวเราะเล็ดลอดออกมาบ่อยๆ ราวกับนางฟ้าตกสวรรค์ ทุกคนหันมอง มินยุนกิที่งดงาม ในมือเขาถือหนังสือพิมพ์ที่ต้องเดินแจกทุกวัน เขาจำได้ คุณคนนี้จะต้องมารับหนังสือพิมพ์เวลานี้และตรงนี้เสมอ คุณคนนั้นมักจะมาพร้อมกับกาแฟ คุณคนโน้นจะเดินจูงเจ้าหมาตัวนั้นมา และอีกมากมายที่เขาเจอ ทุกคนมีความสุข และเขาก็รู้สึกว่าริมฝีปากของตัวเองยิ้ม

And they say
She’s in the Class A Team
Stuck in her daydream
Been this way since 18

            กลางวันเขายิ้ม แต่ตอนกลางคืนมินยุนกิร้องไห้ ราวกับการตกนรกทั้งเป็น ขดงอตัวเอง ลูบไล้ตามใบหน้าและมองกระจก น้ำตาไหลเลอะใบหน้าเปรอะเปื้อน ใต้ตาของเขาคล้ำกว่าเคย เขากรีดร้องแบบไม่มีเสียง... เขามองหาทุกอย่างในห้อง เขามองหาแม่ พ่อ เพื่อน และคนอื่นๆ แต่ก็ไม่มี แสงไฟข้างถนนสว่างลอดเข้ามาในหน้าต่าง เขามองมัน แล้วเขาก็คิดถึงห้วงอดีต

            คิดถึงหมาที่ตัวเองเคยเลี้ยงเมื่ออายุ 18 คิดถึงเพลงที่แม่เขาชอบฟังตอนเช้า คิดถึงกลิ่นเสื้อผ้าของพ่อ คิดถึงช่วงเวลาที่เขาเดินขึ้นเนินไปดูทุ่งดอกเดซี่บาน ยามที่ละอองเกสรปลิวใส่หน้า ลมที่โชยตามผิวเนื้อ อ้อมกอดของแม่...

            เขาคิดถึงทุกอย่าง

            ที่ไม่ใช่ตัวเขาเองในตอนนี้


But lately her face seems
Slowly sinking, wasting
Crumbling like pastries
And they scream
The worst things in life come free to us
Cause we’re just under the upperhand
Go mad for a couple grams

            เขาจมจ่อมลงไปในห้วงความคิด

            มินยุนกิลุกขึ้น เขาเดินไปหน้ากระจกอีกครั้ง จับใบหน้าตัวเอง เรือนผมสีดำยุ่งเหยิงของเขาก็เช่นกัน คนในกระจกนั้นดูดี แม้จะซีดเซียวแค่ไหนก็ตาม เขารู้ เขารู้เสมอ

            มินยุนกิรู้ดีว่าตัวเองเป็นอย่างไร

            และรู้ว่าควรทำอย่างไร

And she don’t want to go outside tonight
And in a pipe she flies to the Motherland
Or sells love to another man

            เขาออกเดินอีกครั้งในยามกลางคืน... ยามวิกาล

            ถึงมันจะเป็นคริสมาสต์แต่ทุกคนกลับอยู่แต่ในบ้าน เฉลิมฉลองกับครอบครัว แสงไฟจากตามบ้านช่างสว่างจ้า และยุนกิก็เลือกที่จะหันหนีเข้าสู่มุมมืดของถนนแทน

            เขาเจอรถ รถคันนั้น คันเดิมเหมือนที่เคยเจอทุกคืน เขาเปิดประตูและขึ้นไปนั่ง ชายหนุ่มคนเดิมที่อยู่บนรถ เขายิ้มให้มินยุนกิ รอยยิ้มแบบเดิม ยุนกิแค่ยื่นหน้าไปสัมผัสที่แก้มกร้านแดดของอีกฝ่ายแผ่วเบา แล้วจากนั้นรถก็ออกตัว

            เขาโยนมินยุนกิลงบนเตียงในโรงแรมหรู และร่างบางก็รู้หน้าที่ว่าจะต้องทำอย่างไร เสื้อผ้าถูกถอดโยนออกไป กระจัดกระจายเสียจนจำไม่ได้ว่าถอดสิ่งไหนก่อน เขาจูบยุนกิ แผ่วเบา นุ่มนวล จากนั้นก็รุนแรง จาบจ้วง และเต็มไปด้วยความต้องการ เขาเรียกชื่อยุนกิ และยุนกิก็เรียกชื่อเขาเช่นกัน

            ...นัมจุน คิมนัมจุน

            ผู้ชายที่ทำให้ชีวิตเขาตกนรกทั้งเป็น นรกที่บัดซบที่สุดที่เขาเคยเผชิญมา เขาจูบกลับ พยายามหอบหายใจให้ทันอีกฝ่าย แต่ก็ไม่เคยทัน สัมผัสอุ่นร้อนจากริมฝีปากและลมหายใจอีกฝ่ายลามเลียไปทั่วร่างกายขาวซีดผอม บางของเขา จากซอกคอ ไปหน้าอก ไล่ไปตรงแผ่นท้องบางเรียบ จนถึงตรงนั้น... มันเรียกร้องในวิธีเดิมๆ และนัมจุนก็ทำแบบเดิมๆ กระแทกเข้ามาในตัวเขา ความปราถนาที่เปี่ยมล้น พรั่งพรูออกมาเสียจนต้องขยำเรือนผมสีบลอนด์ขาวของอีกฝ่ายแน่น ครั้งแล้วครั้งเล่าที่มันจบลง และเริ่มใหม่ ก่อนทุกอย่างจะกลายเป็นสีขาวโพลน

            เหมือนหิมะเลยนะว่าไหม?

It’s too cold outside
For angels to fly
Angels to fly

            เขาได้ของขวัญจากซานต้าในตอนตื่น

            ซานต้าใจร้ายกำลังกอดเขาอยู่ ริมฝีปากซุกซนคลอเคลียอยู่แถวๆ ซอกคอกับลาดไหล่ของเขา มันรู้สึกดี แต่ยุนกิจะไม่พูดหรอก

            เขาได้แผ่นกระดาษที่มีค่ามากกว่าตัวเขาเองหลายใบ

            เกล็ดผงสีขาวที่เขาได้ในตอนนี้นั้นเยอะกว่าคราวที่แล้ว เขาเทมันลงในกล้องยาสูบข้างๆ จุดไฟ และเสพมัน นัมจุนมองเขาอยู่ แต่เขาไม่สนใจ

            เขารู้สึกดี รู้สึกดีกว่าตอนที่ได้เดินดูหิมะคนเดียว เขารู้สึกว่าเขาสามารถย้อนไปถึงตอนที่เขามีความสุขกับครอบครัวตอนอายุ 18 ได้ เขาได้กลิ่นเสื้อผ้าของพ่อ เขาเห็นหมาตัวนั้น... มันชื่ออะไรนะ? จำไม่ได้ซะแล้วล่ะ แต่มันเป็นพันธุ์โกลเด้นรีทรีฟเวอร์ตัวนั้นแน่ๆ เขาเห็นแม่ แม่ยิ้มให้เขา แม่กอดเขา จูงมือเขาไปที่เนินดอกเดซี่นั่นอีกครั้ง แม่ฮัมเพลง เพลงโปรดที่เขาฝันถึงประจำ เขาเห็น มันเหมือนจริง...

            ริมฝีปากบางโดนกดจูบลงมาอีกครั้งโดยคนตัวสูงข้างๆ รสเปรี้ยวขมปร่าในปากไม่ได้ทำให้นัมจุนรังเกียจเลยสักนิด แต่กลับรักมินยุนกิมากกว่าเดิม... ใช่ นัมจุนรัก รักที่จะกักขังร่างบางไว้แบบนี้ ฉุดให้ตกนรกขุมที่ลึกที่สุด แล้วยกขึ้นมาปลอบโยน แค่เขาคนเดียวที่จะควบคุมมินยุนกิได้ ช่างโหดร้ายที่เขาต้องทำแบบนี้ เขาเสพติดมินยุนกิ เหมือนที่ยุนกิเสพติดมัน...

            ช่างเป็นความงดงามที่น่าเศร้า

For angels to die,

            ยุนกิตื่นขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้เขาออกเดินอีกครั้งพร้อมกับหนังสือพิมพ์ในมือ แล้ววันเดิมๆ ก็เริ่มวนไปตามเข็มนาฬิกาที่ออกเดิน.

 


FIN.

edit @ 4 Sep 2015 13:06:14 by RAPPER99's

Comment

Comment:

Tweet

โอยเพิ่งได้มาอ่าน ขะโทดดดดด55555
โอยหน่วงแหงะ แต่ชอบบบบบบบชอบฟิคแบบเน้หงู้งงงงงงงเ้่กด้่สววใฝง เป็นดาร์กคริสต์มาสที่ดี555555555 โอยเม้นไม่รู้เรื่องเลย555555 อยากอ่านอารมณ์แบบติดยางี้นานแล้วอะ ฮือออขอเก็บไว้อ่านหลายๆรอบ

#3 By ดีจ้า (1.47.169.3|1.47.169.3) on 2014-12-28 02:06

แงะะะะะะะะะะะะะะะ นี่ตกลงยุนกิมีความสุขมั้ย ; - ; ทำไมอ่านแล้วเศร้าจางงงงงงงงงงงงงงง ตอนกลางวันที่ยิ้มนี่ยิ้มออกมาจากใจจริงๆหรอ ฮื่อ ยุนกิดูเป็นคนเก็บกดมากอะเรื่องนี้ แง่ นัมจุนนี่คือยังไง ตกลงรักยุนกิมั้ย จะมาขังยุนกิไว้แบบนี้ไม่ได้หรอกนะ ฮื่อ หน่วงชรุงงงงงงงงงง

#2 By MOLO (171.96.170.200|171.96.170.200) on 2014-12-24 21:51

แงะะะะะะะะะะะะะะะ นี่ตกลงยุนกิมีความสุขมั้ย ; - ; ทำไมอ่านแล้วเศร้าจางงงงงงงงงงงงงงง ตอนกลางวันที่ยิ้มนี่ยิ้มออกมาจากใจจริงๆหรอ ฮื่อ ยุนกิดูเป็นคนเก็บกดมากอะเรื่องนี้ แง่ นัมจุนนี่คือยังไง ตกลงรักยุนกิมั้ย จะมาขังยุนกิไว้แบบนี้ไม่ได้หรอกนะ ฮื่อ หน่วงชรุงงงงงงงงงง

#1 By MOLO (171.96.170.200|171.96.170.200) on 2014-12-24 21:51