Boyfriend (R-18)

posted on 01 Aug 2015 21:33 by rapper99 in cutscene directory Fiction, Asian

{OS} Boyfriend

ALL × Jimin ♡ : - 지민이 바보야 ☆ミ
by: RAPPER99’s
pairing: JUNGKOOK × JIMIN
rate: R-18
Request by: น้องกิ๊ฟ @ArmyG9795

 

 

 


            "นี่ จอนจองกุก..."

            เสียงของปาร์คจีมินเรียกชื่อคนข้างๆ ที่ตอนนี้กำลังนั่งกดเกมวิสต้าที่พึ่งซื้อมาใหม่อย่างเมามันส์ และปาร์คจีมินจะไม่ว่าอะไรเลยถ้าวันนี้ไม่ใช่วันอาทิตย์ที่จองกุกเรียกให้แฟนอย่างเขามาหาถึงบ้าน และมานั่งดูอีกฝ่ายกดเกมในห้องนอน...เนี่ยนะ?

            "ฮะ?" จองกุกตอบโดยยังไม่ละสายตาจากหน้าจอ แต่แน่นอนว่าจีมินเป็นคนที่ใจเย็นมาก เขาเลยยังไม่หงุดหงิดอะไรง่ายๆ

            "ฉันมีเรื่องจะถามนิดหน่อย..."

            อ่า... แล้วก็คงเพราะว่าเขามีเรื่องคาใจนิดนึงด้วยล่ะมั้ง แค่คิดจีมินก็หน้าร้อนขึ้นมาซะอย่างนั้น

            "ว่ามาเลยจีมิน" จองกุกยังคงกดแป้นเสียงกุกกักอยู่

            "แต่ก่อนจะถาม นายหัดเรียกฉันว่าพี่ก่อนได้ไหมเนี่ย!" จีมินโวยวายใส่คนข้างๆ ที่ยอมกดหยุดเกมแล้วหันมามองหน้าเขาแทน แถมหัวเราะใส่อีกต่างหาก เด็กนี่!

            "ใครที่ไหนเขาเรียกแฟนตัวเองว่าพี่กันบ้างล่ะฮะ จีมิน" จองกุกพูดพลางเอื้ิอมมือไปหยิกแก้มจีมินอย่างหมั่นเขี้ยว

            "นายควรจะเคารพฉันบ้างดิ!"

            "โอ๋เอ๋ จีมินนี่พาโบยา อย่าโกรธผมเลยนะฮะ ♡" จองกุกยิ้มกว้างอย่างใสซื่อใส่จีมินที่กำลังเบะปากทำหน้ามุ่ย เด็กร้ายกาจ! รู้ทั้งรู้ว่าทำแบบนี้เขาจะโกรธก็ยังทำ เฮ้อ เขาไม่เคยชนะรอยยิ้มที่เหมือนลูกหมาขี้อ้อนของจองกุกสักทีสิน่า...

            "อ่า ว่าแต่จีมินจะถามอะไรผมหรือ?" คนตัวโตกว่าถามเสียงใส จนจีมินเผลอหน้าแดง โอ๊ย เขาควรจะถามดีม้ั้ยเนี่ย แต่คนมันอยากรู้นี่นา...

            "นายอายุเท่าไหร่แล้ว?"

            "18 แล้วฮะ"

            "แล้ว... แล้ว..." จีมินเริ่มลังเลว่าเขาควรจะถามดีมั้ย เพราะโดนเพื่อนอย่างแทฮยองไซโคมาเยอะจนเขาอยากรู้เนี่ย! โอ๊ยยยยยย!

            "แล้วอะไรหรอฮะจีมิน?"

            ถามก็ถามวะ!

            "นายเคยดูหนังแบบ... แบบว่ามั้ยอะ?"

            ฮือ ถามไปแล้ว ; _ ;

            "หนัง? หนังแบบว่า? แบบไหนหรอฮะ?"

            แต่ผิดคาด จองกุกกลับทำหน้างุนงง ก่อนจะเผยยิ้มออกมาเมื่อจีมินทำหน้าไม่อยากจะเชื่อใส่

            "ก็... ก็หนังแบบนั้นอะ! นี่จอนจองกุก! อย่ามาแกล้งซื่อใส่ฉันนะ!" จีมินตะโกนออกมาเพราะความอาย รู้รึเปล่าว่ากว่าเขาจะกล้าถามมันนานน่ะ! เพราะแทฮยองนั่นแหละ บอกให้เขาลองถามแฟนดู โอ๊ยๆๆๆ ปาร์คจีมินอยากจะวิ่งออกไปจากห้องนี้ทันทีเลย!

            "หืม? หนังแบบนี้รึเปล่าฮะ?"

            จองกุกยิ้มกว้างอีกครั้ง ก่อนจะยื่นหน้าเข้าใกล้จีมินแบบไม่ทันตั้งตัว กดจูบลงบนริมฝีปากบางของอีกฝ่ายที่ยังตั้งตัวไม่ทัน มือซุกซนเลื้อยเข้าสาบเสื้อไปลูบวนแถวเอวของคนตัวเล็กกว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มืออีกข้างแกล้งล้วงลงไปใต้กางเกงยืดของอีกฝ่ายแล้วปัดผ่านส่วนนั้นอย่างรวดเร็วจนจีมินขนลุกวูบ แล้วจอนจองกุกก็ผละออกมานั่งยิ้มเผล่ใส่หน้าเขาราวกับว่าเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขี้นเหมือนเดิม

            "อะ อะ..."

            จีมินถึงกับพูดต่อไม่ถูกเมื่อเจอการกระทำเมื่อครู่จบด้วยรอยยิ้มไร้เดียงสาของแฟนตัวเอง เฮ้ย เดี๋ยวสิ เมื่อกี้เขาพึ่งโดนลวนลามไม่ใช่หรือ!? ทำไมแฟนเขานั่งยิ้มเหมือนเมื่อกี้พึ่งเล่นเป่ายิงฉุบกันเฉยๆ ล่ะ! เดี๋ยวสิ!!

            "โถ่ จีมินนี่พาโบยา ผมทำเรื่องแบบนั้นกับจีมินเป็นตั้งหลายครั้ง ผมก็ต้องเคยดูสิฮะ" จองกุกตอบแล้วแสร้งทำหน้าเศร้าแบบลูกหมาน้อยโดนแกล้ง นี่...นี่เขาเป็นฝ่ายเสียเปรียบนะได้ข่าว! นั่นสิ... ความจริงเขาไม่หน้าถามเลยแฮะ มีอะไรกันมาตั้งหลายรอบแล้ว เขาจะถามทำไมเนี่ย! ปาร์คจีมิน! นายมันโง่! โอ๊ย แต่เขาไม่ผิดสักหน่อย แทฮยองนั่นแหละ ทำให้เขาอยากรู้!

            "แล้ว...ดูแบบผู้ชายกับผู้หญิง หรือ...หรือผู้ชายกับผู้ชาย...อะ" จีมินกลั้นใจถามต่อหลังจากพยายามเก็บสติที่เหลืออันน้อยนิดของตัวเองกลับมาได้

            "เมื่อก่อนผมก็ดูผู้หญิงนะ แต่พอเจอจีมิน... ผมว่าผมก็ชอบแบนๆ แล้วอะ" จองกุกตอบคำถามนี้เหมือนว่าตอบเรื่องลมฟ้าอากาศแถมยื่นมามาวางแปะบนหน้าอกเขาตรงประโยคสุดท้ายอีกต่างหาก! เด็กเวร!!
หน้าตาเขาตอนนี้มันต้องตลกมากแน่ๆ เลย ฮือ

            "จีมินนี่ตลกจังฮะ อย่าบอกนะว่าไม่เคยดู?"

            คนตัวโตถามแล้วก็ยิ้มอีกครั้ง แต่จีมินไม่ยิ้มตามเพราะ... มันเป็นเรื่องจริงที่เขาโตป่านนี้แล้วยังไม่เคยดูหนังอย่างว่าเลย มันน่าอายออกไม่ใช่หรือไง!

            "ทำหน้าแบบนี้ไม่เคยดูแน่ๆ เลย จีมินนี่พาโบยา~" จองกุกทำเสียงเหมือนร้องเพลงเด็ก และมันก็ทำให้จีมินหน้าร้อนไปหมด ฮือ เขาแพ้ทางเด็กนี่หมดแล้ว T - T

            "อยากดูรึเปล่าล่ะ? นั่งดูกับผมก็ได้น้า~"

            "ไม่เอา!" จีมินตอบทันทีที่จองกุกเสนอขึ้นมา แถมยื่นหน้ามาใกล้ๆ เขาอีกต่างหาก

            "ว้า ทำไมล่ะฮะ? จีมินไปหาดูเองระวังเจอแบบขุดทองตัวใหญ่ๆ ถึกๆ ดำๆ ทั้งคู่น้า~"

            "ขะ-ขุดทอง? ตะ-ตัวใหญ่??" จีมินทำเสียงสั่นไปหมดเพราะเมื่อจินตนาการภาพตามแล้วมันน่่ากลัวมาก เขาส่ายหน้าทันที "ไม่เอาอะ!"

            "เห็นมั้ย นั่งดูกับผมอะดีที่สุดแล้วน้า~"

            "กะ ก็ได้ แต่เอาแบบไม่ยาวนะ!"

            สุดท้ายจีมินก็ต้องยอมให้จองกุกควักมือถือออกมาดูหนังอย่างว่าจนได้ แต่เขาก็ไม่วายยื่นเงื่อนไขให้อีกฝ่ายอยู่ดี

            "ยี่สิบนาทีนี่ถือว่ายาวมั้ยฮะ?" จองกุกตอบเสียงใสแล้วขมวดคิ้วใส่หน้าจอประหนึ่งว่านั่นคือสิ่งที่สั้นที่สุดที่มีแล้ว...

            "นี่นายโหลดเก็บไว้เลยเนี่ยนะจอนจองกุก!?"

            "อ้าว ก็ปกติเว็บแบบนี้มันก็ชอบให้โหลดมากกว่าดูออนไลน์นี่ฮะ เน็ตผมก็ไม่ค่อยจะมีซะด้วยสิ แย่จัง"

            จองกุกแสร้งทำหน้าเสียดาย และมันทำให้จีมินตะโกนในใจรอบที่ล้านว่านี่มันควรใช่เรื่องปกติที่จะเอามาพูดเหมือนว่า 'วันนี้อากาศดีจังเลย' หรือ!!?

            "อ่า... จีมินพร้อมจะดูหรือยังฮะ?"

            จองกุกถามเขาแล้วเขยิบตัวเข้ามาใกล้จนแทบจะนั่งเกยตักกัน แขนเกี่ยวเอาเขาให้นั่งติดตัวประมาณว่าไม่ให้เดินหนีไปไหนได้เลย

            "เอ่อะ... ฉันว่าฉันเปลี่ยนใจไปหาดูเองก็ได้อะ..." จีมินตอบเสียงประหม่า นี่เขาตัดสินใจอะไรผิดรึเปล่า

            "จีมินจะไม่ดูเป็นเพื่อนผมจริงๆ หรือ?" จองกุกทำหน้าลูกหมาหูตกใส่เขาอีกแล้ว...

            และปาร์คจีมินคนโง่ก็ใจอ่อนอีกแล้ว T – T

            แล้วทันทีที่จองกุกกดปุ่มเพลย์ จีมินก็รู้สึกว่ามันระทึกยิ่งกว่านั่งดูหนังผีอีกให้ตายเถอะ ดูคนเดียวว่าไปอย่าง นี่นั่งดูกับแฟนที่เคยมีอะไรกันมาแล้วนะ...

            เสียงหอบหายใจดังขึ้นออกมาจากลำโพงพร้อมกับภาพเคลื่อนไหวของชายหนุ่มสองคนในจอทำให้ปาร์คจีมินเผลอกลั้นหายใจ สายตาแอบเหลือบมองจองกุกที่นั่งดูด้วยใบหน้าเรียบเฉย ส่วนเขานี่รู้สึกตื่นตัวไปหมดทั้งร่างเพราะมือของจองกุกที่โอบเอวเขาอยู่ และอุณหภูมิในร่างกายทั้งสองคนที่แนบชิดกันมันยิ่งเพิ่มสูงขึ้น หรือว่าเขาคิดไปเองก็ไม่รู้... แล้วจีมินก็พยายามหันมาสนใจภาพในจอพลางคิดว่ารีบๆ ดูให้มันจบๆ ไป

            ชายหนุ่มในจอกำลังเล้าโลมคนอยู่ใต้ร่าง ก่อนจะเริ่มเคลื่อนตัวไปยังส่วนนั้นที่มันตั้งเกร็งอย่างเห็นได้ชัด และเมื่อจีมินเผลอคิดว่าตอนพวกเขามีอะไรกันมันท่าทางและหน้าตาเป็นแบบนี้เองหรือ... ส่วนนั้นของเขาก็เผลอมีความรู้สึกขึ้นมาเสียได้

            แย่แล้วแฮะ นี่ปาร์คจีมินกำลังมีอารมณ์หรอกหรือ?

            ทันทีที่ชายหนุ่มสองคนในจอภาพกำลังโถมตัวใส่กันเพราะส่วนนั้นสอดใส่อยู่ในร่างกายแล้ว เสียงน่าอายก็เริ่มเล็ดลอดออกมามากขึ้นเพราะคนใต้ร่างเริ่มครางรวมถึงเสียงเนื้อกระทบกัน แล้วปาร์คจีมินก็ต้องกลั้นหายใจเมื่อกล้องซูมเข้าไปตรงส่วนนั้นของทั้งคู่ที่กำลังเชื่อมต่อกันจนเห็นอะไรทั้งหมดชัดเจน... ชัดเกินไป

            "จีมินฮะ"

            เสียงของจองกุกที่เรียกเขาทำให้จีมินสะดุ้ง สายตาหลุดจากภาพในจอมามองหน้าอีกฝ่ายอัตโนมัติ อุณหภูมิในร่างกายเหมือนจะร้อนเกินไป

            "อะ-อะไร?"

            "ผมว่า...จีมินกำลังมีอารมณ์ล่ะ"

            จองกุกพูดแล้วส่งยิ้มน่ารักมาให้เขาในเวลาที่ไม่ควรอีกครั้ง แต่ตอนนี้เขาปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ว่าร่างกายเขามันต้องการไปหมด ยิ่งมือจองกุกที่โอบเอวเขาอยู่ลูบขึ้นลงเบาๆ มันยิ่งทำให้ส่วนนั้นของเขารู้สึกอยากได้มากกว่า อยากได้เท่าตอนที่จองกุกทำให้เขา...

            "ไม่ต้องห่วงนะจีมิน ใครที่ดูหนังแบบว่า..."

            "...?"

            "เขาก็มีอารมณ์กันทั้งนั้นแหละ"

            "..."

            "ตอนนี้ผมก็มี แล้วผมก็อยากทำแบบว่ากับจีมินมากกว่านั่งดูอีกฮะ"

            จอนจองกุกพูดด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสา โดยไม่ขออนุญาตอะไร เด็กตัวโตก็โน้มหน้าลงมากลืนกินริมฝีปากของปาร์คจีมินทันที และทันทีที่ริมฝีปากแตะกัน จีมินก็ไม่คิดถึงเรื่องอื่นนอกจากคนตรงหน้าและความรู้สึกเดิมๆ ที่นำพาเขาทั้งคู่เข้าสู่วังวนอารมณ์

            แผ่นหลังของจีมินนาบลงกับเตียงโดยที่ริมฝีปากของทั้งคู่ยังไม่แยกจากกัน เสียงริมฝีปากจวบจาบประสานกับเสียงอื้ออึงที่ยังคงดังมาจากลำโพง แต่ทั้งคู่ไม่คิดจะกดหยุด หรือก็คงไม่ได้สนใจมากกว่า จองกุกดูดดึงริมฝีปากบางฉ่ำวาวของจีมินที่ไม่ว่าเมิ่อไหร่ก็ยังน่าจูบสำหรับเขาเสมอ ส่งลิ้นอุ่นเข้าไปหยอกล้อกับอีกฝ่ายที่ตอบสนองอย่างเก้ๆ กังๆ แม้ว่าจะจูบสักกี่รอบ ก่อนจะผละออกมาจูบแก้มยุ้ยทั้งสองข้างอย่างหมั่นเขี้ยว ลากลิ้นสากเลียวนแถวหลังใบหูจนร่างโปร่งใต้ร่างเขาหายใจกระเส่า ลิ้นซุกซนของจองกุกยังคงลากเลียเรื่อลงมาถึงซอกคอ ริมฝีปากไล่วนจูบผิวเนื้อหอมพลางฝากรอยสีแดงไว้อย่างที่ชอบทำ

            "จีมินนา..." เรียกชื่อคนใต้ร่างที่ปรือตามองเขา และจองกุกมองว่ามันคือการยั่วโดยไม่รู้ตัวของอีกฝ่าย

            "อือ..."

            ร้องครางเมื่อจองกุกถลกเสื้อเขาขึ้นไปแล้วลิ้นซุกซนก็กลับมาทำงานอีกครั้ง มันเลียวนซ้ำๆ ตรงยอดอกเขา ขบดูดจนมันแข็งเป็นไตไปหมด จีมินเชิดหน้าฝังหัวตัวเองลงกับหมอนเมื่อจอนจองกุกใช้นิ้วของมือที่ว่างขึ้นมาสะกิดยอดอกอีกข้างให้เท่าเทียมกัน จองกุกเอื้อมลงไปดึงกางเกงยืดของอีกฝ่ายให้ร่นลงไปจนสุดข้อเท้า เหลือเพียงแค่ชั้นในสีขาวตัวเดียวที่ปกปิดส่วนนั้นที่แข็งเกร็งของปาร์คจีมินไว้

            "อะ... จองกุกอา ไม่-ไม่เอา"

            จีมินร้องเสียงแผ่ว เมื่อจองกุกดีงกางเกงชั้นในเขาลงก่อนจะร่นตัวลงมาให้หน้าอยู่ในระดับเดียวกับส่วนนั้นของปาร์คจีมิน ใบหน้าหล่อน่ารักของจองกุกเงยขึ้นมาส่งยิ้มให้จีมิน แต่ประกายตาเจ้าเล่ห์ที่ปิดไม่มิดทำให้จีมินหน้าแดงไปหมด มันใช่เวลามายิ้มไหม!

            "ทำไมหรอฮะจีมิน? เดี๋ยวผมทำให้จีมินก่อนไง" จองกุกทำเสียงสนุกสนานแล้วจรดริมฝีปากลงตรงส่วนนั้นของจีมินที่ตื่นตัวเต็มที่ก่อนจะค่อยๆ อมมันเข้ามาในโพรงปากราวกับกำลังละเลียดชิมวิปครีม โลมเลียตั้งแต่ปลายจนสุดโคน แล้วทำแบบนั้นซ้ำๆ รวมถึงจีมินที่เผลอแอ่นสะโพกให้เข้าไปลึกขึ้นโดยไม่รู้ตัว

            ปาร์คจีมินกัดปากเชิดหน้าเมื่อประสาทสัมผัสในร่างกายเขากำลังตอบสนองต่อโพรงปากอุ่นและลิ้นอีกคนเต็มที่ เพราะแบบนี้เขาถึงไม่ชอบให้อีกคนใช้ปากให้ นอกจากมันจะน่าอายแล้ว เขายังเหมือนจะไปก่อนจองกุกทุกทีเลย... และถึงแม้ว่าเด็กนี่จะรู้ แต่ก็ยังชอบแกล้งเขาอยู่ดี

            จองกุกช้อนตาขึ้นมามองใบหน้าจีมินที่มีอารมณ์ว่าใกล้จะไปแล้วถึงหยุด ริมฝีปากฉ่ำวาวไปด้วยน้ำสีใสผละออกมาแล้วถกกางเกงของตัวเองออกบ้าง แก่นกายตั้งชันของจองกุกที่เผยออกมาทำให้จีมินหน้าแดง ในมวนท้องน้อยเหมือนจะมีผีเสื้อบินวนเต็มไปหมด

            "จีมินนา หยิบเจลตรงโต๊ะหัวเตียงให้ผมหน่อย..."

            วิธีที่จองกุกเรียกชื่อเขามันทำให้จีมินรู้สึกขนลุกวูบวาบทุกครั้ง เด็กตัวโตที่ตอนนี้ไม่เหลือเค้าของความไร้เดียงสารับเจลจากมือเขาไปแล้วบีบชโลมนิ้วตัวเอง จีมินหลับตาพร้อมกลั้นหายใจเพราะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อ

            นิ้วสองนิ้วของจองกุกแทรกสอดเข้ามาในช่องทางหลังของจีมิน และเพราะความลื่นของเจลมันจึงผลุบหายเข้าไปจนมิดนิ้วจนจีมืนหายใจกระตุก หลุดเสียงอึกอักออกมาจากลำคอ

            "จีมินเจ็บหรือฮะ?" จองกุกถามเสียงติดแหบ และจีมินก็พยักหน้าทั้งที่ยังหลับตาเหมือนทุกครั้งที่ทำ จองกุกก็จะถามเขาแบบนี้เสมอ

            "ผมขอโทษนะ อดทนหน่อย" จองกุกพูดเสียงนุ่มแล้วยืดตัวขึ้นมาจูบปลอบเขา นิ้วสองนิ้วด้านล่างค่อยๆ ขยับเข้าออก จนความเจ็บแปรเปลี่ยนเป็นความกระสัน คิ้วที่ขมวดของจีมินค่อยๆ ผ่อนคลาย จองกุกถึงรู้ว่าจีมินพร้อมแล้ว เขาเอานิ้วออกก่อนจะบีบเจลใส่ส่วนนั้นของตัวเองที่พร้อมจะเข้าไปแทนที่นิ้วมือ

            "อะ... จีมินนา"

            จองกุกแทบจะเสร็จเพราะแค่เข้าไปมันก็ตอดรัดส่วนนั้นของเขาจนรู้สึกดีไปหมด เขาโน้มตัวไปจูบอีกฝ่ายใต้ร่างแล้วเริ่มขยับสะโพกของตัวเอง เจลหล่อลื่นกำลังทำให้ทุกอย่างง่ายและเสียวมากขึ้น ปาร์คจีมินรู้สึกว่าร่่างกายตัวเองกำลังตอบสนองต่อสิ่งเร้าตรงหน้าอย่างดี เขาโอบคอจองกุกให้ลงมาจูบปิดเสียงครางน่าอายของตัวเอง ลิ้นเล็กเกี่ยวพันกับลิ้นสากของคนตัวโตกว่าเหมือนจะระบายอารมณ์ของส่วนล่างที่ยังคงกระแทกใส่กันอย่างไม่หยุดหย่อน

            จอนจองกุกจูบไปทั่วใบหน้าของคนรัก ทั้งปรางแก้ม จมูก ริมฝีปาก และหน้าผาก เสียงหอบหายใจของเขากับจีมินแทบจะเป็นเสียงเดียวกัน คิ้วคมขมวดพลางขบกรามเมื่อรู้ว่าตัวเองใกล้จะเสร็จแล้ว มือหนาเอื้อมไปชักรูดแก่นกายของคนรักให้เร็วขึ้นเพื่อที่จะได้ไปพร้อมกัน และเมื่อพวกเขาแตะจุดสูงสุดของแรงอารมณ์... ราวกับดอกไม้ไฟพุ่งขึ้นแตกออกสว่างบนท้องฟ้า ร่างทั้งคู่กระตุกเกร็งเพียงชั่วหายใจและปลดปล่อยออกใาใส่กันและกัน

            จีมินรู้สึกถึงความเหนื่อยหอบและเหนอะหนะในช่องทางหลังของตัวเอง และบนแผ่นหน้าท้องก็เช่นกัน

            ...แต่ทุกอย่างยังไม่จบเมื่อจองกุกยกตัวเขาที่ตัวปวกเปียกขึ้นมานั่งบนตักเจ้าตัวโดยที่ส่วนนั้นยังเชื่ิอมกันอยู่ เด็กตัวโตดูดดึงริมฝีปากเขาก่อนจะกระแทกสะโพกขึ้นมาอีกรอบเป็นสัญญานว่าบทรักครั้งนี้ยังไม่จบ ปาร์คจีมินซบหน้าลงครางแผ่วกับไหล่อีกฝ่ายเพื่อรองรับแรงกระแทกที่ทำให้เขามีอารมณ์ขึ้นมาอีกรอบจากการที่ส่วนนั้นเข้ามาได้ลึกขึ้นโดยท่านั่ง จอนจองกุกขบกัดลาดไหล่เนียนของจีมินพลางส่งแรงกระทั้นให้ไปถึงฝั่งอีกครั้ง

            ...และสุดท้าย พวกเขาสองคนก็แตะฝั่งฝันด้วยกันอีกครั้งเป็นรอบที่สอง

 




 


            "จีมินนา วันหลังเรามาดูหนังแบบว่าด้วยกันอีกนะฮะ ♡"

            "นายเลิกทำเสียงแบบนั้นใส่ฉันได้ไหมจอนจองกุก!"

            "จี-มิน-นี่-พา-โบ-ยา~"

            "หยุดทำเสียงแบบนั้นเดี๋ยวนี้เลยนะ ; - ;"

            "รักนะจีมินนี่พาโบยา~♡"

            "T-T"


            ว้า จอนจองกุกก็แค่เด็กใสใสคนนึงที่ฮอร์โมนพลุ้งพล่านไปหน่อยก็แค่นั้นเอง ._. แย่จัง ♡

 

 

 

 

FIN.

 

 


talk
คนเขียนใสใสเหมือนน้องจอนในเรื่องค่ะ

ฟิคเรื่องนี้เป็นโปรเจคออลจีมินชื่อว่า จีมินนี่พาโบยา ก็ตามชื่อเรื่องเลยค่ะ5555555555555555

ฟิคโปรเจคนี้อุทิศแด่น้องกิ๊ฟ @ArmyG9795 ค่ะ ผู้บุกเบิกความออลจีมินให้แก่เรา

อย่าลืมกลับไปเม้น กับแท็ก #ชฟจักรวาล น้า เย่ะ!

edit @ 4 Sep 2015 13:06:58 by RAPPER99's

Comment

Comment:

Tweet