Falling Apart Together (Part 1 of Little Death Series)

posted on 06 Jan 2016 19:05 by rapper99 in transfiction directory Fiction, Asian

 

 

Falling Apart Together (Part 1 of Little Death Series)

Pairing : โฮซอกยุนกิ (HOPEGA)

Rate : PG – NC 18+

By : thedirtunderyourskin

Trans : RAPPER99’s

Talk : เรื่องแปลเรื่องที่ #5.1 บังเอิญหาฟิคอ่านไปเจอเรื่องนี้ สรุปคือชอบมาก ชอบแบบจริงจัง เลยต้องไปขอเขามาแปล เราอาจจะแปลไม่ดีเท่าต้นฉบับน้า อ่านแล้วแหม่งๆ ยังไงก็บอกได้ เอนจอยรีดดิ้งค่า

English version >> http://archiveofourown.org/works/2742272

 

 

 

 

            ยุนกิจะเคาะประตูสตูดิโออพาร์ทเมนต์เน่าๆ ของโฮซอกตอนตีหนึ่งพร้อมกับขวดเหล้ายี่ห้อแจ๊คสักสองสามขวดและบุหรี่เกือบครึ่งซอง เพราะว่าโฮซอกไม่เคยหลับ และยุนกิไม่เคยอยู่คนเดียว พวกเขาจะไม่พูดอะไรกันเมื่อโฮซอกให้เขาเข้าไปด้านใน พวกเขาจะไม่พูดคุยเลยแม้แต่คำเดียว ยกเว้นว่ามันเป็นเรื่องจำเป็น

            ในขวดจะมีเหล้าเหลือเพียงเสี้ยวเดียวเมื่อพวกเขาเสร็จจากการดื่มมัน และสิ่งที่เหลือจากการสูบบุหรี่ก็คือกล่องที่ว่างเปล่าและขี้บุหรี่ที่เต็มในถาดเขี่ยบุหรี่ คำพูดที่พวกเขาแบ่งปันกันตลอดทั้งคืนคือโฮซอกขอไฟแช็คจากยุนกิ เวลาที่เหลือจะถูกใช้ไปกับการมองวิวในเมืองจากหน้าต่างบานใหญ่ของโฮซอก นิ้วมือของพวกเขาจะถูโดนกันเมื่อโฮซอกส่งขวดเหล้าให้ยุนกิ แต่พวกเขาก็จะแกล้งทำเป็นเหมือนไม่รับรู้

            เมื่อแอลกอฮอล์ได้เข้าไปในระบบร่างกายของทั้งคู่ โฮซอกจะเป็นคนแรกที่สัมผัส มือวางบนเข่า มันจะค่อยๆ ร่นสูงขึ้นจนกระทั่งโฮซอกกำลังลูบตัวยุนกิผ่านกางเกงยีนส์ ยุนกิจะสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะปีนขึ้นไปอยู่บนตัวโฮซอก จูบของพวกเขาจะกลิ่นเหมือนแอลกอฮอล์ ยุนกิจะรู้สึกเหมือนโดนทำให้มึนเมามากกว่าสิบครั้งเมื่อมือของเขาอยู่ในผมของโฮซอกและลิ้นของโฮซอกก็อยู่ในริมฝีปากเขาเช่นกัน

            โฮซอกจะไม่คิดมากกับการเปลื้องผ้าออก เขาจะดึงกางเกงยุนกิลงจนกว่าจะพอใจ ยุนกิจะเพียงแค่ถอดกางเกงของเขาออก และจะสัมผัสต่อเมื่อมันจำเป็น มือของโฮซอกจะแผดเผาผิวเนื้อของยุนกิภายใต้ร่มผ้า ยุนกิจะโทษแอลกอฮอล์ที่ทำให้ร่างกายของเขาครางอย่างพอใจภายใต้มือสากของโฮซอก

            พวกเขาจะเพียงแค่สัมผัสกันเมื่อจำเป็นเท่านั้น นั่นคือสิ่งที่พวกเขาจะบอกตนเอง

            การเตรียมตัวก็เป็นแค่พิธีการเท่านั้น เป็นเวอร์ชั่นของพวกเขาที่จะบอกทักทายกันและกัน ยุนกิจะถูกเตือนโดยความคุ้นเคยว่าเขาจะอยู่ในสถานะนี้ นิ้วของโฮซอกในตัวเขาและเพดานของโฮซอกที่อยู่เหนือตัวเขา โฮซอกจะเลียที่เอวของเขาระหว่างที่สอดนิ้วที่สามเข้าไปในตัว เขาจะเอนตัวกลับลงไป มองดูรอยช้ำที่เขาก่อไว้ และเป่าลมเย็นๆ บนผิวชื้นของยุนกิ ยุนกิจะสั่นน้อยๆ และยอมแพ้ในการที่จะเก็บเสียงครางของเขาไว้ โฮซอกจะจูบเขา พวกเขาจะแกล้งทำเหมือนว่ามันไม่มีผลกระทบอะไรในตอนนี้

            โฮซอกจะสวมถุงยาง ก่อนจะล้มตัวลงไปนอนพร้อมบอกยุนกิว่า ‘ขึ้นฉัน’ และยุนกิจะทำ ยุนกิจะกระแทกตัวเองลงบนร่างของโฮซอกบนพื้นสึกๆ เก่าๆ ในอพาร์ตเมนท์นี้จนกว่าสายตาการมองเห็นของเขาจะพร่าเบลอ จนกว่าต้นขาของเขาจะร้อนเป็นไฟ เขาจะกำหมัดบนเสื้อของโฮซอกแน่นและสาปแช่งผ่านฟันที่ขบกัน จังหวะของพวกเขาจะเชื่องช้า ขาของพวกเขาจะทำงานไม่สัมพันธ์กันเนื่องจากพวกเขาดื่มมา แต่ยุนกิจะรู้วิธีที่จะรักต่อเมื่อเขาดื่มเท่านั้นและโฮซอกเองก็ต้องดื่มเพื่อที่จะรักเป็นเงื่อนไขย้อนกลับ เป็นข้อเสียสละ ยุนกิจะยังคงส่งเสียงครางขู่เมื่อเล็บของโฮซอกจิกผิวเนื้อของเขา เมาหรือไม่เมา เขาก็จะไม่ยอมรับกับตัวเองว่าเขาเป็นคนที่ฟูมฟาย

            ยุนกิจะเป็นคนที่เหนื่อยและล้มลงไปนอนที่พื้นข้างๆ โฮซอก มันจะใช้เวลาเพียงแค่ไม่กี่วิที่โฮซอกจะลุกขึ้นมาใหม่และคลานไปอยู่ที่ตรงกลางระหว่างเรียวขาของยุนกิอีกครั้ง ยุนกิจะแกล้งทำเหมือนว่าเขาไม่ได้รู้สึกว่างเปล่าเมื่อโฮซอกไม่ได้อยู่ตรงนั้นเพื่อเติมเต็มเขา แต่ละจังหวะในการกระแทกจะมาพร้อมกับพรมที่บาดผิวและรสชาติของอะไรที่ต้องติดตาม การสร้างขึ้น จากนั้นก็ค่อยๆ โดนเผาลงอย่างช้าๆ โฮซอกจะครางชื่อของยุนกิออกมา พวกเขาหวังว่าเขาไม่ได้ทำมัน

            โฮซอกจะไปถึงฝั่งฝันด้วยดวงตาที่ปิดสนิท ฟันขบอยู่บนต้นคอของยุนกิ ขบกัดต้นคอของยุนกิแรงพอจนจะแน่ใจได้ว่ามันจะเป็นรอยช้ำไปถึงสัปดาห์ ยุนกิจะเสร็จบนเสื้อเชิ้ตของโฮซอก บนมือของโฮซอก และบนตัวเขาเอง พวกเขาจะหายใจในอากาศของกันและกันราวกับว่าพวกเขาได้ยิงปืนควันออกไป หายใจเข้าและออก เข้าและออก จนกว่าเหงื่อของพวกเขาจะเย็นลง และไม่มีออกซิเจนเหลือแล้ว โฮซอกจะถอนตัวของเขาเองออกมา และยุนกิก็จะแกล้งทำเหมือนว่าเขาไม่ได้รู้สึกว่างเปล่าเมื่อโฮซอกไม่ได้อยู่ตรงนั้นเพื่อเติมเต็มเขาเป็นครั้งที่สองของคืนนั้น

            โฮซอกจะยืนขึ้น ดึงเสื้อของเขาออกและเดินไปเข้าห้องน้ำด้วยขาที่สั่นคลอน ยุนกิจะฟังเสียงอาบน้ำ รู้สึกตัวเองสร่างเมาขึ้นเรื่อยๆ เพราะไม่มีโฮซอกคอยทำให้เขารู้สึกเมาและงุนงงอีกต่อไป พระอาทิตย์จะเริ่มขึ้น ยุนกิจะถอดเสื้อของเขาออกและทิ้งมันไว้ข้างๆ เสื้อของโฮซอก เขาจะหนาวสั่นจากอากาศเย็นบนผิวร้อนๆ ของเขาก่อนที่จะใส่กางเกงอีกครั้ง เขาจะรอ

            โฮซอกจะกลับมาอีกครั้งพร้อมกับบ็อกซ์เซอร์เพียงตัวเดียวและผมที่เปียก พวกเขาจะมองกันและกันตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างช้าๆ ประเมินความเสียหาย ยุนกิจะมีสภาพย่ำแย่เสมอ มักจะมีสภาพย่ำแย่เสมอเพราะว่ายุนกิอย่างให้มันออกมาเป็นเช่นนี้ อยากให้มีกลิ่นอาย รอยช้ำ และความเจ็บแสบ โฮซอกจะเสนอให้ยุนกิอาบน้ำ ยุนกิจะปฏิเสธ และจะขอเสื้อเชิ้ตสำหรับใส่กลับบ้าน เสียงของเขาจะแหบแห้ง โฮซอกจะหายตัวเข้าไปในห้องนอน และกลับออกมาพร้อมกับเสื้อยืดสีนาวี ยุนกิจะใส่มันแทนและหลีกเลี่ยงการสบตา เขาจะก้มลงไปเพื่อหยิบเสื้อสกปรกตัวเก่าและโฮซอกก็จะบอกเขาว่าให้ทิ้งมันไว้ที่นี้ เขาจะบอกว่า ฉันจะซักมันให้นายเอง

            มันเป็นข้ออ้างที่จะทำให้ยุนกิกลับมาที่นี้ใหม่ได้

            พวกเขาจะไม่จูบบอกลา

            ยุนกิจะออกมาเมื่อเหล่าแม่ๆ พาลูกๆ ของเธอไปโรงเรียน ทั้งหมดที่ยุนกิจะได้กลิ่นคือกลิ่นของโฮซอกบนตัวเขาและบนเสื้อเขา เขาจะเข้าไปในร้านสะดวกซื้อที่แรกที่เขาเจอและซื้อซองบุหรี่ มือของเขาจะสั่นเมื่อเขายื่นเงินให้แคชเชียร์คิดเงิน เมื่อเขาจุดบุหรี่มวนแรกของวัน เขาจะสูบควันบุหรี่จนกว่ายาสูบและน้ำมันดินจะทำให้เขาหนีออกจากกลิ่นของโฮซอกได้

            แต่มันจะไม่เป็นเช่นนั้น

            พวกเขาจะแกล้งทำเหมือนว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีกครั้ง ยุนกิจะบอกกับตัวเองว่าเขาเกลียดโฮซอก ว่าเขาเกลียดสัมผัสของผิวกายของเขาบนผิวของยุนกิ เกลียดอพาร์ทเมนต์เน่าๆ เงียบๆ ที่โฮซอกอาศัยอยู่ เกลียดความเจ็บปวดหน่วงๆ บนแผ่นหลังของเขาและกลิ่นกายที่อยู่บนตัวเขา โฮซอกจะแกล้งทำเป็นเกลียดชังยุนกิ ทำเหมือนว่าเกลียดชังสิ่งที่พวกเขาทำด้วยกัน แกล้งทำเป็นว่าพ่อของเขาจะเกลียดชังเขาถ้ารู้ว่าลูกชายของตัวเองทำแบบนี้ เขาจะทำเหมือนกับว่าเขาไม่เคยคุกเข่าเพื่อผู้ชาย โดยเฉพาะกับคนที่ไม่เคยจะขอร้องเขาดีๆ คนที่แทบจะไม่ต้องขอร้องเขาเลยด้วยซ้ำ

            พวกเขาจะเก่งมากในเรื่องของการแกล้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พวกเขาฝึกฝนมาเยอะแล้ว

            พวกเขาทั้งคู่จะบอกว่าพวกเขาเกลียดอะไรที่พวกเขาทำลงไปด้วยกันและอะไรที่พวกเขากลายเป็น พวกเขาจะทำเหมือนว่าไม่รู้สึกอะไรกับสิ่งที่ทำลงไป พวกเขาจะทำเหมือนว่ามันไม่ส่งผลกระทบ พวกเขาจะโทษกันและกันว่าทำให้มันมาไกลได้ถึงขนาดนี้ แต่พวกเขาจะไม่ทำอะไรเพื่อหยุดมัน

            จากนั้นพวกเขาก็จะพังทลายลง

            มือของพวกเขาจะสากขึ้นและคำพูดก็จะเรียบนิ่งขึ้น ปฏิกิริยาของพวกเขาจะกดดันเพราะว่ามันช่างง่ายดายที่จะเมินเฉยกับบางอย่างที่พวกเขายังไม่ได้เรียนรู้เลยตั้งแต่ตอนแรก ยุนกิจะหยุดมาบ่อยขึ้น โฮซอกเกือบจะไม่สัมผัสยุนกิเลยถ้าพวกเขามีเซ็กส์กัน

            พวกเขาก็เพียงแค่สัมผัสกันเท่าที่จำเป็นเท่านั้น และความจำเป็นที่ว่านั่นก็แค่จะลดลง

            ยุนกิจะไปมีเซ็กส์กับผู้หญิงและสูบบุหรี่เพื่อที่จะลบรสชาติของโฮซอกออกจากริมฝีปาก เพื่อจะบอกกับตัวเขาเองว่าเขายังปกติดี ว่าเขาไม่ต้องการโฮซอกที่จะทำให้เขารู้สึกเติมเต็ม รู้สึกบางอย่าง เขาจะกลับไปหาโฮซอกอยู่แล้ว โฮซอกจะได้กลิ่นมันบนตัวเขาและไม่พูดอะไร แต่จะอาบน้ำสองชั่วโมงหลังจากที่ยุนกิออกไปแล้ว เขาจะหยุดออกมาเปิดประตูเมื่อมีเสียงเคาะประตูตอนตีหนึ่ง ยุนกิก็จะเคาะอยู่อย่างนั้น ในคืนที่ห้าที่ไม่มีคำตอบ ยุนกิก็จะตะโกนด้วยแรงทั้งหมดที่เขามีว่าโฮซอกไม่มีสิทธิ์จะหึงเขา โฮซอกจะเมาด้วยตัวของเขาเอง

            โฮซอกจะออกมาเปิดประตูเมื่อเป็นเวลาบ่ายสองเท่านั้นและยุนกิก็ไม่ควรจะอยู่อีกด้านของบานประตูนั้น ใส่เสื้อยืดสีนาวีพร้อมกับรอยช้ำจางๆ ยุนกิจะพูดว่า ฉันมาเอาเสื้อของฉันคืน

            พวกเขาจะพังทลายไปด้วยกัน

            พวกเขามักจะพังทลายลงไปด้วยกันเสมอ

 

 

Comment

Comment:

Tweet